تب وتشنج

 

 

                تب و تشنج

تشنج ناشی از تب شایع ترین نوع تشنج در کودکان است . حدود 4-3 % کودکان با سن کمتر از 6 سال
دچار این نوع تشنج می شوند .
این نوع تشنج همیشه به همراه تب بالا و در سنین 6 ماهگی تا 6 سالگی اتفاق می افتد به ندرت ممکن است
بعد از سن 6 سالگی نیز تکرار شود .
ولی بیشترین شیوع آن در یک تا دو سال عمر است . که بیشتر به دلیل بروز عفونت های گوارشی ،
تنفسی و ادراری در این سنین است .
از این رو در هر کودک مبتلا به تشنج ناشی از تب باید کانون تب مشخص و درمان شود .
 
شکل تشنج :
معمولا تشنج در اولین ساعات بروز تب پدیدار شده و گاهی حتی والدین متوجه تب کودک نمی گردند و
پس از وقوع تشنج متوجه تب در نزد کودک می شوند .
تشنج به صورت از دست رفتن ناگهانی هوشیاری ، قفل شدن فک ، سیاه شدن دور لب ، سفت شدن تمام بدن
و به دنبال آن حرکاتی شبیه دست و پا زدن بروز می کند .
حمله تشنج معمولا کوتاه مدت بوده و در عرض 2-1 دقیقه برطرف می شود .
و به ندرت ممکن است حرکات تشنجی در یک طرف بدن و یا فقط در چشمها باشد که در این موارد علامت
خطرناکی است و نیاز به بررسی بیشتری دارد .
هر چه تشنج در سنین پایین تر بروز کند احتمال تکرار آن بیشتر است .
 
درمان در منزل :
1- والدین باید در هنگام بروز تشنج خونسردی خود را حفظ کنند .
2- کودک را به پهلو خوابانیده و چنانچه در دهان او ماده غذایی و یا ترشحی وجود دارد به آهستگی خارج نمایند .
3- از پاشیدن آب به صورت و یا تحریک وی خودداری شود .
4- به هیچ عنوان سعی در باز کردن دهان کودک نشود
ولی در صورت امکان یک شی پلاستیکی نرم در بین دندانها قرار گیرد تا از گاز گرفتگی زبان جلوگیری شود .
با استفاده از شیاف استامینوفن و کم کردن پوشش کودک درجه حرارت کودک را کنترل کنید .
در صورت لزوم می توان از تن شویه با آب ولرم نیز استفاده کرد که در این مورد پنبه یا پارچه ای نرم آغشته
به آب ولرم را به مدت یک ساعت در نواحی دور گردن و زیر بغل کشاله ران کشیده تا درجه حرارت کودک به حد
طبیعی برسد .
5- در اکثر موارد تشنج در عرض کمتر از دو دقیقه خاتمه می یابد ولی در صورت تداوم تشنج می توان از شیاف
دیازپام استفاده نمود .
هر کودک در اولین حمله تشنج با تب بایستی در بیمارستان بستری و بررسی گردد ،
ولی در مورد کودکانی که سابقه تشنج در هنگام تب دارند در صورت مراجعه به پزشک برای جستجوی علت تب و
درمان آن کافی است .
 
پیش آگهی :
تشنج ناشی از تب خوش خیم بوده و عارضه ای به جا نمی گذارد مگر در مواردی که طول بکشد ،
تکرار شود یا کودک معاینه عصبی غیر طبیعی داشته باشد که نیاز به استفاده از داروهای ضد تشنج مثل فنوباربیتال
یا سدیم والپورات به مدت 3-1 سال دارد. در سایر موارد استفاده از تب بر ، دیازپام خوارکی ،
و تن شویه در هنگام بروز تب برای کودک کافی می باشد بنابراین تشنج ناشی از تب می تواند علامتی
از یک بیماری جدی باشد که در صورت پیدا کردن علت تب و درمان آن پیش آگهی خوب خواهد بود .

 

 

میگرن شکمی

 

ميگرن شکمي: 

يکي از شايع ترين علل مراجعه به کلينيک ها و حتي اورژانس هاي اطفال، درد شکم abdominal pain مي باشد

و بررسي علت دل درد و تشخيص موضع درد تا زماني که قدرت بيان و ارتباط طفل تکامل نيافته، بسيار مشکل است.

در ضمن بارها شاهد مواردي از دل درد در اطفال بوده ايم که والدين نگران و هراسان، فرزندان خويش را با داشتن

آزمايشهاي پاراکلينيک نرمال مانند سونوگرافي، G.I series، گاهي آندوسکوپي

و حتي عمل جراحي از مطبي به مطب ديگر مي برند، در حالي که دل درد کماکان ادامه دارد.

در مجموع با توجه به اين که طيف وسيع علل دل درد در دو مبحث عضويorganic وnonorganic  تقسيم بندي شده

و در مورد تشخيص و بررسي علل ارگانیک پس از گرفتن شرح حال و معاينه ي دقيق، مجبور به بررسي کامل از نظر

عملکرد دستگاه گوارش مي باشيم و از طرف ديگر، زماني که رشد طفل مناسب بوده و علل عضوي رد مي شود،

بايد به فکر مسايل سايکولوژيک و دو تشخيص ميگرن شکمي و صرع شکمي نيز باشيم.

علایم آتیپیکال میگرن شکمی  در ابتدای زندگی شروع شده و به صورت حملات پاروکسیسمال و تکرار شونده دلدرد

و تغییرات شخصیتی با سابقه ای از motion sickness یا sickness car در 2/3بیماران تظاهر می نماید.

در اطفال کوچکتر ، تظاهرات میگرن شکمی به صورت کاملا متفاوت ، همراه با رنگ پریدگی یا گرگرفتگی، تهوع و استفراغ های

شدید و طولانی که منجر به اسیدوزیز شده و استفراغ دورهاي   را تقلید می نماید. حملات معمولا از ابتدای صبح ،

با بیدار کردن طفل از خواب شروع شده و اولین حمله در یک نفر از تقریبا 5 بیمار قبل از 5 سالگی اتفاق می افتد

و نسبت ابتلای دختران دو برابر پسران می باشد.

جالب توجه این که حملات میگرن شکمی غالبا در دوران کودکی رخ می دهد و درادامه در دوران برزگسالي ،

علایم مشخص و تیپیک سردردهای میگرنی را نشان خواهند داد.

صرع شکمي :

علایم صرع شکمی یکی از شایع ترین علایم ابتدایی تشنج پارسيل کمپلکس بوده  و صرع مزيوتمپورال  نامیده می شود

که مکانیسم فیزیولوژیک آن به صورت انتشارهای دیس شارژهای اپی لپتیک به لوبInsula  می باشد.

علایم صرع شکمی به صورت تظاهری از اپی لپسی و همراه با تهوع و دلدرد شکمی ، با یا بدون تشنج

و فقط به صورت اورای شکمی یا فراموشی  در انتهای تشنج می باشد.

1: با حملات استفراغی مشخص می شود که به رژیم غذایی ارتباط نداشته و یافته های باليني دستگاه گوارش طبيعي می باشد.

2: حملات کوتاه و بعضا شدید تکرار شونده کولیک که با رنگ پریدگی همراه بوده و اغلب به استفراغ منجر می گردد.